"Be mine!" -Prolog

No dobra. Z zwykłych nudów napisałam nowe opowiadanie. Fabuła nie będzie miała nic wspólnego z opowiadaniem "ja, wiar i..." ale i tak pomysł mi się spodobał i będe je kontynuować, a więc od dziś będą na tej stronce publikowane dwa róźne opowiadania.
Miłego czytania xD

~~

Prolog

‘~On mnie nie widzi!~’

- A teraz przepiszcie piąty akapit ze strony 264. – Powiedział nauczyciel i wyszedł z sali.

Od razu zaczęły się rozmowy i nie było chyba ani jednego ucznia w kasie, który wykonałby polecenie.

Spojrzałem na ławkę na skos od mojej.

Ciemnowłosy chłopak rozsiadł się wygodnie na krześle i wyciągnął przed siebie nogi. Ręce założył na siebie na piersiach.

Jego niemal czarne włosy iskrzyły się w słońcu wpadającym przez okno do klasy.

Kojarzył mi się z krukiem. Bardzo dostojnym krukiem.

Westchnąłem i podparłem się na ręce patrząc dalej w kierunku ciemnowłosego chłopaka.

-Co jest? – Mój najlepszy przyjaciel Daiki szturchnął mnie w ramie.

- Nic. – Wyciągnąłem się i aż usłyszałem jak strzela mi w kręgosłupie.

Daiki roześmiał się ze mnie.

- Oj staruszku.

Pokazałem mu język.

- No, więc, Ian?

- Ale że co?

-Co żeś tak wzdychał?

- Nie ważne. Mówiłem.

- Widziałem gdzie się patrzysz.

-Co? Ja? Gdzie? – zaprzeczyłem. – Ja się nigdzie nie patrzyłem.

Chłopak wskazał palcem ciemnowłosego.

- Tam się patrzyłeś.

Zabrałem jego rękę sprzed swojej twarzy.

- Gdzie tym z paluchem? Przestań, bo jeszcze ktoś zobaczy.

Daiki roześmiał się.

- A jednak.. – Uśmiechnął się. – Ech.. Co ja z tobą mam.

Do sali wszedł nauczyciel.

- No a teraz pokażcie mi zeszyty czy już przepisaliście. – Powiedział i podszedł do pierwszej ławki.

Od razu wstawił siedzącemu tam blondynowi jedynkę za brak notatki.

Gdy podchodził do drugiej ławki i wszyscy jak na komendę wylecieliśmy z klasy.

Słychać tylko było jak profesor krzyczał za nami:

- Ja to jutro sprawdzę, więc nie myślcie, że się wywiniecie.

- To ja lecę! Dzisiaj muszę jeszcze coś załatwić. – Krzyknąłem do kumpla i skierowałem się biegiem do drzwi wyjściowych ze szkoły.

- Tylko nie zapomnij, że przychodzę dzisiaj do ciebie pograć! – Krzyknął za mną.

Uniosłem do góry rękę z podniesionym kciukiem i po chwili znikłem za drzwiami.

Stanąłem za szkołą i czekałem.

Ciemnowłosy pojawił się wcześniej niż się spodziewałem.

Uśmiechnąłem się lekko, a on to odwzajemnił na swój chłodny sposób.

- Myślałem, że nie przyjdziesz.

Uniósł zdziwiony brwi.

- Dlaczego? Przecież obiecałem, że będę.

- Tak jakoś pomyślałem po prostu. – Zakłopotałem się nieco. – No to skoro już tu jesteś to mogę przejść do rzeczy.

Chłopak milczał, a ja poczułem się cały czerwony na twarzy.

- No więc.. – zacząłem.

Chłopak skierowała na mnie swoje szare oczy.

- Podobasz mi się! – wypaliłem i strzeliłem całkiem mocnego buraka na twarzy.

On jednak stał, jakby właśnie tego się spodziewał.

- Ian… – wyszeptał.

- Nie musisz odpowiadać teraz ja poczekam! – Powiedziałem.

I uciekłem.